امارات متحدهٔ عربی
امارات متحدهٔ عربی (به انگلیسی: United Emirates) یا امارات متحدهٔ عربی، کشوری در غرب آسیا است که در انتهای شرقی شبهجزیره عربستان واقع شده است. این یک سلطنت نیمه مشروطه فدرال است که از هفت امارت تشکیل شده است و ابوظبی به عنوان پایتخت ملی آن خدمت میکند. امارات متحده عربی از شرق و شمال شرقی با عمان و از جنوب و جنوب غربی با عربستان سعودی هم مرز است. این کشور با عربستان سعودی، قطر و ایران در خلیج فارس و با عمان در خلیج عمان مرزهای دریایی مشترک دارد.
امارات متحدهٔ عربی امروزی در منطقه تاریخی عربستان شرقی واقع شده است که به تجارت دریایی و دریانوردی گرایش داشت. پرتغالیها در حدود سال ۱۵۰۰ وارد منطقه شدند و پایگاههایی را در این قلمرو ایجاد کردند و در عین حال جنگهایی را علیه پارسها به راه انداختند. در قرن نوزدهم، با تبدیل شدن مروارید به یک فعالیت اقتصادی بزرگ، دزدی دریایی در خلیج فارس شایع شد و باعث مداخله بریتانیا شد.
تاریخ و حکومت
شیخ نشینهای محلی پیمانی با بریتانیا برای ایجاد دولتهای تروسیال، یک کشور تحت الحمایه بریتانیا که به طور موثر از تلاش برای سلطه بر عربستان سعودی و عمان محافظت میشد، تشکیل دادند. کشورهای تروشیال تا زمان استقلال کامل به عنوان امارات متحدهٔ عربی در سال ۱۹۷۱ تحت نفوذ بریتانیا باقی ماندند. زاید بن سلطان آل نهیان، حاکم ابوظبی و اولین رئیس جمهور این کشور (۱۹۷۱-2004)، با سرمایه گذاری درآمد حاصل از نفت تازه پیدا شده در مراقبتهای بهداشتی، آموزش و زیرساختها، بر توسعه سریع امارات نظارت کرد.
شورای عالی رهبری فدرال، متشکل از هفت امیر حاکم، بالاترین مقام دولتی است. به طور مشترک یک عضو را به عنوان رئیس جمهور فدرال تعیین میکند، که یک نخست وزیر را تعیین میکند، که کابینه را تشکیل میدهد و رهبری میکند. امارات متحده عربی یک کشور اقتدارگرا است اما به طور کلی با استانداردهای منطقه ای لیبرال است.
اقتصاد و جامعه
امارات متحدهٔ عربی به عنوان یک قدرت متوسط در امور جهانی در نظر گرفته میشود؛ دبی به عنوان یک مرکز بین المللی امور مالی، گردشگری و تجارت عمل میکند. امارات متحده عربی هفتمین ذخایر بزرگ نفت جهان و هفتمین ذخایر بزرگ گاز طبیعی را در اختیار دارد. امارات متحده عربی دارای متنوعترین اقتصاد در میان اعضای شورای همکاری خلیج فارس (GCC) است که کمتر به منابع طبیعی در قرن ۲۱ وابسته شده است و به طور فزاینده ای بر گردشگری و کسب و کار تمرکز میکند.
تنها ۱۱ درصد از جمعیت اماراتیهای بومی هستند؛ اکثریت قریب به اتفاق ساکنان این کشور مهاجران و کارگران مهاجر هستند که اکثر آنها از جنوب آسیا هستند. امارات متحده عربی عضو سازمان ملل متحد، اتحادیه کشورهای عرب، سازمان همکاری اسلامی، جنبش عدم تعهد، سازمان تجارت جهانی و بریکس است؛ همچنین شریک گفتگو سازمان همکاری شانگهای است.
شاخصهای اجتماعی و حقوق بشر
امارات متحده عربی در چندین شاخص اجتماعی مانند مسکن، مراقبتهای بهداشتی، آموزش و پرورش و ایمنی شخصی و همچنین بالاترین شاخص توسعه انسانی در منطقه قرار دارد. سازمانهای حقوق بشری، امارات متحده عربی را به دلیل گزارشهای مربوط به زندانی و شکنجه منتقدان دولت، خانوادههای مورد آزار و اذیت دستگاه امنیتی دولتی و موارد ناپدید شدن اجباری، در شاخص آزادی بشر پایین میدانند.
حقوق فردی مانند آزادی تجمع، انجمن، بیان و آزادی مطبوعات به شدت سرکوب میشود.
امارات متحدهٔ عربی به نام هفت امارت تشکیل دهنده فدراسیون نامگذاری شده است: امارت ابوظبی، امارت دبی، امارت عجمان، امارت شارجه، امارت رأسالخیمه، امالقوین و امارت فجیره.
- زبان رسمی عربی است، در حالی که انگلیسی به عنوان زبان صحبت و زبان کسب و کار باقی میماند.
- این کشور هفتمین ذخایر بزرگ نفت و هفتمین ذخایر بزرگ گاز طبیعی جهان را دارد.
- دولت فدرال توسط یک رئیس جمهور و یک نخست وزیر رهبری میشود.
این مقاله با کمک هوش مصنوعی و بر پایهٔ گزارشهای چند رسانهٔ خبری نوشته شده و طبق اصول تحریریهٔ ما توسط سردبیران بررسی میشود. استانداردهای تحریریه · ارسال خبر و تماس
نظرات 0