اقتصاد امارات متحده عربی: راهنمای مرجع جامع
امارات متحدهٔ عربی یک چشم انداز اقتصادی پویا را ارائه میدهد که به عنوان یک اقتصاد بازار در حال توسعه با درآمد بالا عمل میکند. این اقتصاد بازار آزاد عمل میکند و در عین حال از اصول اقتصاد اسلامی نیز دفاع میکند. ساختار اقتصادی آن از زمان استقلال در سال ۱۹۷۱ به طور قابل توجهی تکامل یافته است و نزدیک به ۲۳۱ برابر رشد کرده است تا در سال ۲۰۱۳ به ۱.۴۵ تریلیون درهم برسد. اقتصاد امارات متحده عربی در سطح جهانی برای باز بودن آن شناخته شده است، با مسیرهای تجاری تاریخی که به تجارت دریایی باستانی در امتداد ساحل سواحیلی میرسد.
امارات متحده عربی به عنوان یک بازیگر بزرگ منطقه ای، دومین اقتصاد بزرگ جهان عرب را در اختیار دارد و تولید ناخالص داخلی (GDP) ۴۱۴ میلیارد دلار (۱.۵۲ تریلیون درهم) در سال ۲۰۱۸ را ثبت کرده است. اخیرا، اقتصاد به تولید ناخالص داخلی ۴۱۵ میلیارد دلار (۱.۸۳ تریلیون درهم) در ۲۰۲۱-2023 رسیده است. این قدرت اقتصادی آن را به عنوان چهارمین اقتصاد بزرگ خاورمیانه، پس از ترکیه، عربستان سعودی و اسرائیل قرار میدهد.
ساختار اقتصادی و تنوع
از لحاظ تاریخی، اقتصاد امارات متحده عربی به شدت وابسته به درآمد هیدروکربن بوده است. در سال ۲۰۰۹، بیش از ۸۵ درصد از اقتصاد امارات متحده عربی بر اساس صادرات نفت بود و در سال ۲۰۱۱، صادرات نفت ۷۷ درصد از بودجه دولت را تشکیل میداد. در حالی که ابوظبی و سایر امارات رویکرد نسبتا محافظه کارانه ای برای تنوع بخشی داشته اند، دبی ذخایر نفتی به مراتب کمتری دارد و به نقطه کانونی برای تولید درآمد غیر کالایی تبدیل شده است. مهمان نوازی به عنوان یکی از بزرگترین منابع غیر کالایی درآمد در کشور است.
موسسات اقتصادی بین المللی به طور منظم اقتصاد امارات متحده عربی را بررسی میکنند و به طور کلی یافته های مثبت در مورد تحولات اقتصادی را گزارش میدهند. صندوق بینالمللی پول پیش از این رشد قوی را پیش بینی کرده بود و اشاره کرد که افزایش سهم بخشهای غیر نفتی - از جمله بانکداری، گردشگری، تجارت و املاک و مستغلات - نرخ رشد متوسط را بیش از ۶٪ در ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ هدایت کرده است. این رشد بیشتر با افزایش قدرت خرید اماراتیها و هزینههای زیرساختی دولتی حمایت میشود.
جایگاه جهانی و پویایی بازار
امارات متحده عربی دارای یک موقعیت بین المللی قوی است. بر اساس گزارش AT Kearney، این کشور در بین ۲۰ کشور برتر برای کسب و کار خدمات جهانی قرار دارد، در حالی که مجمع جهانی اقتصاد (WEF) آن را در لیست ۳۰ کشور برتر برای اکثر کشورهای شبکه قرار میدهد. علاوه بر این، شاخص فساد شفافیت بین المللی (TI) امارات متحده عربی را در سه ماهه اول به عنوان یک کشور حداقل فاسد قرار میدهد. تجارت غیرنفتی نشان داده است که گسترش قوی، تقریبا ۲۸ برابر از ۱۹۸۱ به ۲۰۱۲، رسیدن به AED1.۲ تریلیون توسط ۲۰۱۲.
برای مدیریت شوکهای اقتصادی، دولت اصلاحات ساختاری قابل توجهی را انجام داده است. به عنوان مثال، دولت اعلام کرد بازسازی گسترده و ادغام بیش از ۵۰٪ از سازمانهای فدرال خود، از جمله وزارتخانهها و ادارات، پس از قرنطینه ویروس کرونا. امارات متحده عربی همچنان عضو کنفرانس تجارت و توسعه سازمان ملل متحد (UNCTAD) و سازمان تجارت جهانی (WTO) است.
برای سرمایه گذاران و کسب و کارهایی که در امارات متحدهٔ عربی فعالیت میکنند، درک نیروهای محرک اقتصادی ضروری است. این کشور میراث هیدروکربنی خود را با مدرنیزاسیون تهاجمی در صنایع خدماتی متعادل میکند و آن را به یک مرکز منحصر به فرد در اقتصاد جهانی تبدیل میکند.
- امارات متحده عربی یک اقتصاد بازار در حال توسعه با درآمد بالا است که از اقتصاد اسلامی حمایت میکند.
- اقتصاد این کشور به شدت به درآمدهای هیدروکربنی به ویژه در ابوظبی وابسته است.
- دبی دارای ذخایر نفتی به مراتب کمتری است و بر جریانهای درآمدی غیر کالایی تمرکز دارد.
- تجارت غیرنفتی تا سال ۲۰۱۲ به ۱.۲ تریلیون درهم رسید.
- امارات متحده عربی با توجه به AT Kearney در بین ۲۰ شرکت برتر خدمات جهانی قرار دارد.
این مقاله با کمک هوش مصنوعی و بر پایهٔ گزارشهای چند رسانهٔ خبری نوشته شده و طبق اصول تحریریهٔ ما توسط سردبیران بررسی میشود. استانداردهای تحریریه · ارسال خبر و تماس
نظرات 0